Reklama: Nowe Audi R8 i wiele więcej | wiadomości auto-moto motodoom wszystko o samochodach | oklejanie, reklama na samochodach oklejanie samochodów tylko w DEMO | katalog | serwis motocyklowy

Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy marki samochódu. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Holden
Forma prawna własność GM
Data założenia 1856
Lokalizacja Melbourne, Australia Australia
Siedziba PO Box 1714
Melbourne, Victoria, 3001
Branża Motoryzacja
Produkty samochody
Zatrudnienie 6336 (2009)
Holden
Commons-logo.svg Galeria mediów w Wikimedia Commons
Holden AH Astra
Holden TK Barina
Holden VE Sportwagon
Holden WM Caprice
Holden CG Captiva
Holden RC Colorado
Holden XC Combo
Holden VE Commodore
Holden JG Cruze
Holden EP Epica
Holden VE UTE SS

Holden - australijska marka samochodów osobowych, dostawczych i terenowych, należąca do koncernu General Motors Corporation.

Spis treści

edytuj Historia

W 1856 r. w Adelajdzie, w Australii Południowej, James Alexander Holden założył przedsiębiorstwo o nazwie J.A Holden & Co.[1] Pierwsza styczność z motoryzacją nastąpiła w 1913 r., kiedy to przedsiębiorstwo podjęło produkcję bocznych wózków do motocykli. W 1914 roku ruszyła produkcja nadwozi do samochodów, na zlecenie General Motors Australia. W 1918 r. spółka zmieniła firmę na Holden's Motor Body Builders (HMBB).[1] Osiem lat później pojawiło się logo z lwem, zwane Lion-and-stone (z ang.: Lew i kamień). W 1931 r. HMBB i GM-A połączyły się tworząc General Motors-Holden. W 1948 r. pojawił się pierwszy australijski samochód, Holden (FX) 48-215. Występował on w wersjach Sedan i użytkowej Utility. Stąd wzięła się nazwa Ute, którą oznacza się głównie pick-upy tej marki. W 1957 r. pojawił się pierwszy Holden kombi, bazujący na serii FE. W 1969 r. powstał pierwszy australijski silnik V8. Bardzo udane modele Commodore, stają się jednymi z najlepiej sprzedających się aut w Australii. W 1987 roku powstaje przedsiębiorstwo HSV, czyli Holden Special Vehicles, zajmujące się tuningiem modeli Commodore, Ute oraz nowego Monaro. Ten ostatni, będący dwudrzwiowym coupe, zbudowanym w oparciu o model Commodore, jest oferowany w Wielkiej Brytanii jako Vauxhall Monaro, oraz w USA od 2004 roku jako Pontiac GTO.
Pod koniec lat dziewięćdziesiątych przewaga rynkowa Holdena nad jego głównym rywalem, australijskim Fordem wzrosła znacząco, co ułatwiło podjęcie decyzji o rozpoczęciu prac nad nowym modelem Commodore. Najnowsze dziecko australijskiego przedsiębiorstwa, Holden Commodore (VE), ujrzało światło dzienne we wrześniu 2006 roku.[2]

edytuj Modele

Holden specjalizuje się w konstrukcjach dużych samochodów. Modele Commodore bazowały już na konstrukcjach Opla Senatora i Omegi, były jednak zasadniczo przekonstruowane. Należało je dostosować do silników V6/V8 o dużych pojemnościach i mocach ponad 300 KM z palety Chevroleta. Oznaczało to nowe układy hamulcowe czy zmienione zawieszenie. Oczywiście stylistyka też odbiegała znacznie od oryginału.
W 2000 roku rozpoczęła się dyskusja nad następcą modelu Commodore (seria VT-VX-VY-VZ). Ponieważ Opel zrezygnował z opracowywania następcy modelu Omega (B) a platforma Vectry była nie tylko za mała ale przede wszystkim uniemożliwiała zastosowanie tylnego napędu, Holden został zmuszony poszukać płyty podłogowej gdzie indziej. Platforma "Sigma" na której zbudowano Cadillaca CTS okazała się za droga w produkcji, postanowiono więc stworzyć nową płytę podłogową od podstaw (platforma Zeta), na co zgodę wyraził General Motors, właściciel Holdena. W ten sposób powstał pierwszy od lat, skonstruowany całkowicie od podstaw, samochód tej marki.

Mniejsze auta stanowiły w przeważającej większości modele innych producentów, zależnych lub współpracujących z koncernem GM. Pod marką Holden występowały m.in.:

edytuj Rynki zbytu

Samochody marki Holden sprzedawane są przede wszystkim w Australii i Nowej Zelandii, gdzie ruch jest lewostronny. Modele HSV oferuje się również w Wielkiej Brytanii pod marką Vauxhall. Auta z kierownicą po lewej stronie produkowane są od lat pięćdziesiątych. Na Środkowym Wschodzie sprzedawany jest model Commodore (jako Chevrolet Lumina) w takiej właśnie wersji.

edytuj Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Samochody Świata 2002
  2. ↑ Samochody Świata 2007